Jaarfeest Greyhound Friends

Afgelopen zondag, 25 april, was het eerste jaarfeest van stichting Greyhound Friends. Aan de Geffenseplas in Oss was er weer een gezellig samenzijn van mens en hond. Het weer was geweldig: een lekkere temperatuur en redelijk zonnig. Toen we daar aankwamen bekeek Reza de drukte met enige reserve en bleef bij ons in de buurt. Ruimte genoeg en ze liep los, dus ze kon alle kanten op, maar toch bleef ze even bij ons.


Toen we wat verder richting het water en de open ruimte gingen probeerde ze toch andere honden ook een beetje uit te dagen. Ze dook door haar voorpoten en en begon te blaffen en sprong dan weer snel op. Ze was duidelijk nog wat nerveus. Als ze andere honden zag rennen ging ze helemaal gespitst staan kijken en wilde er eigenlijk wel naar toe.  Dat heeft een tijdje geduurd en ze ging steeds verder en dichterbij. Uiteindelijk overwon ze zichzelf en begon ze samen met een reu te rennen langs en de waterkant. Als ze wat verder weg waren hield Reza zich in, zodat ze niet meer voorop liep. Haar maatje sprintte door en dat was voor Reza natuurlijk een uitnodiging om er toch weer vol achteraan te gaan. Een heerlijk gezicht dat ze weer zo vrij aan het spelen was.  Er waren ook een paar kinderen in het water aan het spelen met hun hond (een kruising border collie met iets kleins). Dat hondje had alleen maar aandacht voor de stok die door de kinderen werd weggegooid. En als de kinderen dat niet deden, legde het hondje de tak gewoon bij iemand anders neer en ging vragend staan kijken zoals een border collie dat doet. Beetje doorgezakt door de voorpoten op elke beweging reagerend en naar je gezicht kijkend. Maar andere honden vonden die weggeworpen tak of dat het hondje er achteraan ging ook heel leuk om achteraan te gaan. Reza is dan zo vervelend om blaffend en springend voor het hondje te gaan staan, zodat deze eigenlijk niet meer verder kan. Het hondje liet zich er niet echt door afleiden en ging alleen maar wat langzamer naar z’n stok. Uiteindelijk kreeg hij de stok toch altijd te pakken. Dat Reza voor het hondje ging staan springen en doen betekende dus dat ze in het water was. Niet alleen vanwege dit hondje, maar ook met een paar andere honden rende Reza door het water. Ze was echt helemaal blij (en wij ook) en telkens rende het groepje honden het water in en weer uit en dan weer de verhoging in een vloeiende lijn op springend zonder enige moeite. Maar telkens als ze voorop liep hield Reza zich in, zodat een ander de leiding overnam. Of ze draaide zich om vlak nadat ze de kant op gesprongen was om maar vooral niet achterna gezeten te worden. Blijkbaar vindt ze dat toch nog erg spannend. Ook als haar eigen manier van uitdagen door een andere hond wordt nagedaan bij haar, vindt ze dat maar niks. Een andere greyhound of galgo stond op een gegeven moment door de voorpoten gezakt tegen Reza te blaffen en een beetje op en neer te springen. Als Reza zo doet en die ander reageert niet (zoals eerder ook de kruising border collie niet deed) dan begint ze ook in de nek van de ander te blaffen en te duwen om die ander toch maar in beweging te krijgen. Nu ze zelf werd uitgedaagd stond ze alleen maar stil met haar staart naar beneden. In haar hele lichaamshouding zag je dat ze het maar niks vond en wilde dat het stopte. Gelukkig duurde het niet zo lang en kon ze weer verder spelen met het groepje honden langs de waterkant. Na een tijdje zijn we even op het terras gaan zitten en kan Reza bijkomen. Van al dat water was ze helemaal koud geworden en ze lag dan ook te rillen als een rietje. We hebben haar maar de deken omgeslagen (net als in Emmen na haar eerste duik) en zo heeft ze zich in ieder geval een beetje kunnen opwarmen. De zon was toen helaas al verdwenen achter de wolken.

Maar na een tijdje hielp de deken ook niet meer en ging Reza toch maar weer rond lopen. Ruim na vier uur ’s middags, toen de happening toch al ten einde was zijn we naar huis gegaan. Reza was echt helemaal op en doodmoe. Na haar bakje brokken is ze in haar mandje gekropen en is ze er ook niet uit gekomen. Ze hoefde zelfs niet op de bank bij ons te liggen. En zelfs de dromen die we toch eigenlijk wel verwacht hadden, bleven uit. Ze kon gewoon niet meer … Op de foto hieronder slaapt een andere, net zo uitgeputte hond op het kleedje van Reza. Ze reageerde zelfs niet meer op haar baasjes toen die haar riepen.

Het was dus zeer zeker een geslaagde dag en uit de berichten van de website van Greyhound Friends was deze eerste bijeenkomst ook voor hen zeer geslaagd met de nodige extra inkomsten en plaatsingen.

Nathalie, Jesse en Reza zijn ook nog even langs de kraampjes geweest. Hieronder kwamen ze gedrieën als een team terug lopen. Grappig om te zien hoe Reza precies in het midden loopt, op precies de juiste hoogte.

Laat een reactie achter

*