Archief voor januari, 2010

GINN Winterwandeling

zondag, 31 januari 2010

Gisteren was weer de jaarlijkse winterwandeling van GINN. Vorige keer, januari 2009, was het aan het strand, maar dit keer lekker dicht bij huis in Oss. Da’s maar een half uur rijden, dus we waren er zo. Door de sneeuw zag het er allemaal erg mooi uit en het water van de Geffenseplas was nog bevroren. Alleen natuurlijk niet zo dik dat er een hond op kon staan. Reza vond het allemaal erg interessant met al die honden, tenminste, toen ze nog buiten de poort was. Eenmaal binnen het hek vond ze het toch allemaal erg spannend en bleef bij ons in de buurt. Ze is het afgelopen jaar in korte tijd twee keer gebeten en sindsdien heeft ze het niet meer zo op grote honden die wat speels of imponerend op haar af komen. En dat terwijl ze zelf dat imponerende ook graag doet, als ze een hond tegen komt die ze wel denkt aan te kunnen. We zijn een stukje gaan lopen met Reza over het terrein en hebben haar lekker haar gang laten gaan. Zo nu en dan kwam er een andere, grotere hond voorbij scheuren en als die hond dat op een afstandje deed, probeerde Reza toch voorzichtig ook wat. Even blaffen, in de richting van die andere hond gaan en dan toch maar weer naar ons toekomen. Misschien klinkt het allemaal wat ernstig, maar dat is het zeker niet. We hebben liever niet dat ze overal zomaar achteraan of op af stormt en dan een enorme partij kabaal maakt (want dat kan Reza ook). Maar we zouden het wel fijn voor haar vinden als ze achter andere honden durft aan te rennen. Eén keer achter een sneeuwbal aan rennen is genoeg, want dan komen er weer andere honden op je af …
We hebben ook een tijdje binnen gezeten met een kop koffie, thee, appelsap en warme choclademelk met slagroom (mmm, erg lekker!). Jesse wilde op een gegeven moment weer naar buiten en toen ben ik samen met Reza met hem mee gegaan. Met z’n drieën zijn we toen een stuk langs de plas gelopen. Het werd alweer wat rustiger en dat was voor Reza toch ook wat fijner; ze durfde ook wat meer. Op een gegeven moment trok ze d’r stoute schoenen aan en rende al blaffend achter een andere, iets grotere hond aan. Ze vond het duidelijk erg leuk en op een gegeven moment draaiden de rollen om. Die andere hond ging nu achter Reza aan en ze keek ook om om te zien waar hij bleef. En toen dachten een drietal andere ook dat het wel leuk was om achter Reza aan te rennen. Dat zag ze toch niet echt zitten en ze bedacht ineens dat het vrouwtje nog binnen zat. Ze peerde er meteen vandoor richting de ingang van het gebouw. Ik kon roepen wat ik wilde maar ze bleef gaan. Gelukkig was het niet meer dan honderd meter. Ze kon niet naar binnen, want de deur zat dicht en toen Jesse en ik bij haar waren gekomen was ze toch wel blij ons te zien. Met kwispelende staart en een beetje onderdanig kwam ze weer naar ons toe. We zijn toen even op het terras gebleven en heb ik een tijdje staan praten met bekenden. Reza bleef toch wat onrustig tussen al die honden. Uiteindelijk zijn we weer naar binnen gegaan. Reza kon toen ook wat meer rond lopen, omdat ook daar wat minder mensen en honden waren. Uiteindelijk zijn we rond half vijf weer richting huis gegaan. Reza was echt doodmoe en heeft de hele avond in d’r mand liggen pitten. Ze had zoveel indrukken opgedaan wat haar veel energie heeft gekost.
De volgende keer gaan we gewoon weer, dan kan ze toch weer mooi wat ervaringen met andere honden opdoen. Honden die haar wel bij kunnen houden als ze voluit gaat 🙂