Archief voor juni, 2009

Couch Potato

zaterdag, 27 juni 2009


De bank is toch een van Reza’s fijnste plekken om te vertoeven

K-9

zaterdag, 27 juni 2009

Zo valt ze goed op in het donker, maar ook in het veld op de reünie

Oma’s vriendinnetje

zaterdag, 27 juni 2009

Oma heeft mij geleerd om zelf de hondekoekjes uit haar tas te halen. Altijd als ze komt sta ik haar al op te wachten.

Samen met Tijgertje in de tuin

zaterdag, 27 juni 2009

In oktober vorig jaar stond er al een berichtje over Tijgertje en Mickie, de katten van de ene buur, die samen op de stoep zaten om een andere kat te weerstaan en wij er langs moesten. Tijgertje bleef toen gewoon zitten en was absoluut niet bang voor Reza.
Nou, vandaag heeft hij het nog wat duidelijker laten merken… Reza lag alleen in de tuin. Dat kan, dachten wij, want de tuin is afgesloten met schutting en heg en ze kan er absoluut niet door. Ze kijkt wel eens door de heg naar de tuin waar Mickie en Tijgertje dan zitten, maar meer kan ze ook niet doen. Reza lag lekker op een botje te knagen en Nathalie was binnen. Ik was zelf niet thuis. Op een gegeven moment liep Nathalie naar de keuken en keek de tuin in naar Reza. Op dat moment ziet ze Tijgertje van rechts naar links de tuin bij de schuur oversteken. Nou is onze tuin niet zo groot, dus tussen Reza en Tijgertje zal niet meer dan een meter of zes hebben gezeten. Het enige wat Reza deed was een paar keer omkijken en ondertussen doorgaan met haar botje. Gelukkig kwam Nathalie op tijd naar de keuken toe. Ze heeft Reza maar naar binnen gehaald. Die maffe kat is toen naar de plek gelopen waar Reza lag te knabbelen; blijkbaar rook het botje erg interessant (het was een kalfspees snack) en wilde hij ook wel wat. Hij werd waarschijnlijk door de geur aangetrokken en is daarom onze tuin in gekomen. Als we Reza de tuin in laten, kijken we altijd even of er een kat zit. Allebei onze buren hebben twee katten en ze zijn er nog steeds niet over uit tot wiens territorium onze tuin behoort: ze claimen het allemaal en komen er dus ook regelmatig. Vandaar dat we bij het naar buiten laten van Reza voorzichtig zijn. We gaan er vanuit dat de katten uit de tuin blijven als Reza er in is, maar blijkbaar is dat voor Tijgertje niet vanzelfsprekend.

Vos

zaterdag, 27 juni 2009

Gistermorgen liepen we het gebruikelijke rondje langs de voetbalvelden en het kanaal. Reza loopt daar altijd los; er rijden daar nauwelijks auto’s en Reza blijft altijd goed bij ons in de buurt. Door de bijtincidenten is ze wat voorzichtiger geworden naar andere honden toe, dus als er in de verte eentje aankomt is het een kwestie van even bij ons roepen en aanlijnen. Als de honden elkaar geïnspecteerd hebben, gaat ze meestal weer los en gaat het heel goed samen. Maar goed, tijdens deze wandeling kwamen we geen honden tegen en Reza liep lekker te snuffelen. Ik had de pas er in en als Reza dan vindt dat ik te ver naar voren ben gelopen, omdat zij te lang ergens snuffelt, komt ze er keihard aansprinten. Het blijft altijd een mooi gezicht als ze enorm hard rent. We waren nu wat verder door gelopen en keerden om om weer op de normale route uit te komen. We ging linksaf richting een industrieterrein. Je loopt dan eigenlijk tussen twee bosjes door over een verhard pad van ongeveer honderd meter. Aan de linkerkant van het pad is een stukje gras, zo’n 20 meter breed. Halverwege wordt het pad gekruist door een sloot wat weer tussen de achterkant van het industrieterrein en de bosjes ligt. Net toen we het pad opgelopen waren liep er een vos van het ene bosje over het gras en over het pad naar het andere bosje. Ongelofelijk! Dat die beesten zo dichtbij de bewoonde wereld zijn. Je hoort altijd wel de verhalen, maar dat is altijd ergens anders. Maar nu heb ik het zelf mee gemaakt. Geweldig! Reza was nog steeds los en zag de vos natuurlijk ook. Ze rende naar voren naar de plek waar de vos het bosje weer in gegaan was. Toch ging ze niet verder de vos achterna. Ze bleef wel staan snuffelen en kijken op de plek waar ze stond, maar deed verder niets. Ik riep dat ze moest komen, maar het was toch te interessant om daar gehoor aan te geven. Ik was wel snel bij haar en heb haar voor de zekerheid maar even aangelijnd.

We waren al meer alert op de omgeving sinds we Reza een jaar geleden hebben gekregen en daardoor zien we veel meer dan voorheen (vooral katten in de buurt, konijnen, etc. zien we eigenlijk helemaal niet). Een vos hebben we echter tot nu toe nog nooit gezien. Al is het eigenlijk maar een flits geweest, het blijft toch heel mooi. Het zet je ook aan het denken: hoe vaak zijn we bespied geweest toen we daar eerder liepen en hoe komen die vossen (want het zullen er vast meer zijn) dan aan hun voedsel. Dat moet daar dan dus ook rondhuppelen.

Aardbeien

maandag, 22 juni 2009

Reza houdt niet zo van fruit of groentes. Met een druif gaat ze spelen (gelukkig maar, want de pitten schijnen giftig te zijn); een stukje komkommer neemt ze wel aan, maar ook die wordt niet opgegeten. Ze zakt door haar poten en gaat liggen en pakt het stukje komkommer telkens weer op en laat het weer vallen. Ze bedelt om een stukje sla, maar wilt het toch niet. Alleen aardbeien vindt ze lekker. Zodra we die aan tafel eten komt ze er om schooien en als ze er dan ook eentje echt krijgt, eet ze die ook op. Nou hebben wij een aardbeienplant in de tuin staan … Vanmorgen stond ze met haar kop tussen de bladeren te rooien en te snuffelen. Het was (nog) niet zo dat ze er eentje van de plant af trok, maar toen er eentje op de grond viel at ze die dus mooi wel op. Ze houdt van lekkere dingen 😉