Archief voor november, 2008

Rennen in de sneeuw

zondag, 23 november 2008

Dat loslopen kwam dus al heel snel 😉 Reza geniet er zichtbaar van en wij ook.

Sneeuw!

zaterdag, 22 november 2008

We zijn een weekendje in bungalowpark De Berkenhorst en hebben een huisje direct aan de zandverstuiving bij Kootwijk. Vanmorgen was de wereld wit! We zijn lekker wezen wandelen en Reza werd helemaal gek. Ze wilde rennen, maar ze moest aan de lange lijn blijven. Ik durfde het risico nog niet te nemen, zo maf deed ze. Ze sprong om ons heen, stak haar neus onder de sneeuw en trok haar achterwerk onder zich om weg te sprinten. Terwijl er nog meer sneeuw begon te vallen en we weer richting huisje liepen, voorover gebogen vanwege de sneeuw in het gezicht, zag Reza in de verte een kleine hond zitten. Ze verstarde alsof ze een prooi zag en liep daarna langzaam verder. Het hondje bleef heel stoïcijns zitten kijken. Toen Reza dichtbij was, kwam de Beagle van z’n plek. Z’n bazin was een meter of 20 verderop. De honden begonnen te spelen en ik ging onderuit. Reza trok aan de riem en door de sneeuw was het glad en ik stond niet stevig … Pfff.
Er lopen hier veel honden voorbij het huisje naar de zandverstuiving (vorig weekend is Windhonden in Nood (niet te verwarren met GINN) hier ook geweest met een wandeling). Reza zal nog wel vaker lekker kunnen spelen en misschien laten we haar dan ook los.

Eetlust (2)

zaterdag, 15 november 2008

Al eerder schreven we dat Reza niet zo veel zin meer in d’r brokken had. Ze at met lange tanden. Eigenlijk kreeg ze steeds minder zin in d’r brokken met lamsvlees en rijst. Toen we er net mee begonnen viel ze heel snel aan op d’r brokken, maar na verloop van tijd ging dat achteruit. En een maandje geleden at ze zelfs ’s avonds pas d’r brokken van de ochtend. Je zag ook aan Reza dat ze er last van had. Wat wil je: de hele dag honger hebben en je eten niet willen eten, daar word je een beetje down van. We wilden niet te veel dingen uit proberen, want het leek erop dat Reza ons aan het uit proberen was. We vonden dus dat we moesten volhouden en bijvoorbeeld na een tijdje de bak weg halen. Dit hielp niet, net zoals het in de keuken blijven niet hielp. Reza schooide nooit echt om eten, wel sliep ze meer dan voorheen. We denken dat ze dat vanuit haar verleden ook wel gewend was, … om langere tijd zonder eten te moeten doen. Een zeer groot verschil met Winnie, onze vorige hond. Als die een keer verplicht moest vasten voor bijvoorbeeld een operatie bij de dierenarts, liep ze de hele dag achter ons aan om eten te schooien. Wat bij Reza wel hielp was met de hand voeren, maar ja, dat was voor ons toch echt niet de oplossing. Uiteindelijk hebben we die wel gevonden: bij d’r brokken doen we nu een paar lepels witte rijst en wat warme, slappe bouillon. De brokjes worden dan wat zachter en zijn dan makkelijker te eten. Ze vindt ze heerlijk! Reza fleurde meteen op; ze staat nu ook weer elke ochtend en avond in de keuken bij het aanrecht als haar bak wordt klaar gemaakt. Ze ruikt de bouillon natuurlijk en slurpt dat er lekker tussenuit. Daarna eet ze d’r brokjes alsnog op waar de smaak van de bouillon al aan zit. Ze speelt nu ook weer meer in huis, terwijl ze daarvoor toch wat meer in d’r mand lag. Heerlijk om te zien hoe ze nu weer doet. Ze speelt en ravot weer lekker en heeft weer meer zin om dingen te ondernemen.

Oefenen

zaterdag, 15 november 2008

Een tijdje geleden moest Reza even bij onze ouders blijven, omdat ze anders te lang alleen zou zijn. Reza vond dat maar niks en bleef aan het zoeken en heen en weer lopen door de kamer van voor naar achter. Ze miste ons overduidelijk. Ze zijn met z’n allen naar ons huis gegaan en daar werd Reza weer rustig.
Vandaag hebben we het maar weer eens geoefend en het ging prima. Reza heeft een enkele keer gepiept, even bij de kamerdeur gestaan, maar het merendeel van de tijd lag ze gewoon in d’r mand op een botje te kluiven. Ook heeft ze nog even lekker op het schootje gehangen. Ze had het prima naar d’r zin; een hele vooruitgang!