Archief voor oktober, 2008

Sleeping beauty

zondag, 26 oktober 2008

Paspoort

woensdag, 15 oktober 2008

Reza’s paspoort …
Naam: Reza
Betekenis: (Arabisch) warmte/zomer, tevredenheid, jaagster
Geslacht: vrouwelijk
Geboortedatum: (geschat) 01-01-2004
Ras: kruising Whippet/Greyhound
Kleur: zwart met een witte aftekening op de borst, grijze snoet
Ogen: lichtbruin
Schofthoogte: 59 cm
Broertjes/zusjes: 2 zusjes: Bora en MĂ©ri
Bijzonderheden: 1 wit en 1 zwart ooghoekje; 4 witte voetzolen
Lekkerste hapjes: gekookt ei en een plakje kaas
Hekel aan: regen en de stofzuiger
Leukste: op bed slapen; buikje aaien; spelen met een flos of klein balletje; meegaan, maakt niet waarheen; spelen met andere honden
Vies: pepermunt luchtjes (tandpasta en kauwgom)

Ouwehands dierenpark

zaterdag, 11 oktober 2008

Vandaag zijn we een middagje naar Ouwehands dierenpark in Rhenen geweest. Honden mogen aangelijnd het park in en dus kon Reza mee. Voor haar was dat een geweldige ervaring met allemaal vreemde luchtjes en dieren die je van dichtbij kon bekijken. Zo stond ze bij de giraffen zo goed als neus aan neus. Bij de stokstaartjes die Reza door het glas konden zien, kwam er eentje snel op haar afgerend en wilde haar eigenlijk aanvliegen. Gelukkig zat dat glas er tussen, want hij had z’n bekkie wel open om te happen. Een lama, die Reza in de gaten kreeg, schrok behoorlijk van haar en nam een sprongetje opzij weg van het gaas. Daar schrok Reza van en ze begon te blaffen en dat vonden de lama’s weer niet fijn. Ze bleven wel staan, maar hielden Reza goed in de gaten met de oren in de nek. Ook de damherten waren zeer interessant en nodigden Reza uit tot een partijtje blaffen. Maar al met al heeft Reza zich voorbeeldig gedragen en liep ze verder heel rustig met ons mee. Oh ja, de piranha’s waren toch wel zo indrukwekkend dat ze achteruit schoot toen Reza er plotseling eentje in de gaten kreeg op zo’n halve meter afstand. En de kameel zag Reza aankomen en bleef naar haar kijken. Reza vond het allemaal prima …

Wat zijn dat nou voor bewegende bergen steen?

Allebei goed opgevangen (onder en boven)

Eetlust

zaterdag, 11 oktober 2008

De laatste dagen heeft Reza wat verminderde eetlust. We weten niet precies wat er aan de hand is, maar ze laat zo maar een deel van de brokken staan en gisteravond zelfs alles. Gisteravond laat had ze toch wel honger en heeft ze alsnog alles op gegeten. Vanmorgen at ze om 8 uur weer haar brokken ineens helemaal op. Vandaag zijn we een dagje weg geweest (naar de dierentuin, Reza vond het geweldig, later meer daarover) en toen we thuiskwamen is ze in d’r nieuwe mand gedoken en heeft eerst een uurtje of twee geslapen. Ze heeft net pas haar brokken opgegeten, terwijl ze die kreeg toen we net thuis waren. Het is toch wel even verontrustend geweest en eigenlijk nog niet helemaal over. Ze at niet of slecht en slaapt veel. We hebben aan vanalles gedacht: de boel uitproberen om iets anders te krijgen, de brokjes gewoon niet meer lekker vinden (terwijl ze in het begin ze zo’n beetje aanvloog), maag/darmklachten (ze kan nogal eens een stinkende wind laten, pfff), eenzaamheid (omdat ze toch gewend is om met andere honden samen te zijn en ze de laatste tijd weinig andere honden tegenkomt).
Het lijkt nu weer wat beter te gaan, dus we denken toch aan de maag/darm klachten. Begin van de week heeft ze een bot gekregen waar ze lekker op heeft liggen knagen en misschien is dat toch niet zo goed gevallen. Toen had ze ook wat dunne ontlasting en die is nu ook weer goed. Tijdens de wandelingen was er eigenlijk niets te merken. Ze liep meestal vrolijk vooruit aan de riem en spelen met de bal wilde ze toch wel. Dat ze nu weer beter lijkt te eten, lucht ons ook op.

Speelafspraakje

woensdag, 8 oktober 2008

Afgelopen zondag had Reza een speelafspraakje met een van de honden uit familie. Een Kooikerhondje; klein ding, soms wat angstig voor andere honden, beetje onderdanig, maar ook heel speels en kan ook keihard door het huis rennen. We hadden gehoopt op mooi weer, maar helaas, dat zat er niet in. Binnen blijven dus. Toen we daar aankwamen kwam het hondje naar buiten, zodat Reza en zij even kennis konden maken op redelijk neutraal terrein. Dat ging goed: ze kwispelden wat naar elkaar, beetje snuffelen, en dus gingen we naar binnen. De beide honden ging vrolijk mee en in de gang, wat toch een beetje kleiner is, bleven ze nog steeds vrolijk naar elkaar. Tijdens het eerste rondje in de kamer moest natuurlijk alles besnuffeld worden. Helaas vond Reza het heeeeel erg nodig om te laten weten dat ze binnen was geweest. De hele vloer was van hout en voor de schuifdeur lag een matje. Uitgerekend op het matje ging Reza even een vlaggetje zetten. We voelden ons lichtelijk voor schut gezet! Te meer omdat onze vorige hond in hetzelfde huis nogal eens keer een drolletje liet vallen. Reza zette gewoon de traditie voort!
Toen we deze plas hadden opgeruimd vond Reza dat blijkbaar te snel, want ze zette meteen nog een vlag in de huiskamer. Nou ja!! Nathalie is toen toch maar even met Reza naar buiten gegaan, terwijl Reza thuis toch echt ook uit gegaan was en geplast had. Gelukkig is het daarna niet meer voor gekomen (en hopelijk zal dat de volgende keer ook zo blijven).
Van het spelen met elkaar kwam verder niets meer. De Kooiker vond Reza eigenlijk een beetje eng en kwam de hele tijd bij me zitten, waarschijnlijk om bescherming te zoeken. Reza ging in haar mand, de mand van de Kooiker dus, liggen en heeft van daaruit de boel in de gaten gehouden. Op een gegeven moment heb ik nog wel met een balletje geprobeerd de honden aan het spelen te krijgen, maar zodra ze in elkaars zichtsveld kwamen, draaiden ze allebei om en liepen weer terug naar hun plekje.
De volgende keer maar buiten spelen als het wat beter weer is. Hopelijk willen ze dan wel.

Kattentraining (3)

vrijdag, 3 oktober 2008

Een paar dagen geleden kwamen we samen weer ’s avonds aanlopen en zaten er drie (!) katten op de stoep, waar wij langs moesten. De stoep is ongeveer 2 meter breed en aan de rand zat er eentje (de buurkat) met z’n rug naar ons toe. De andere buurkat (van hetzelfde huis) zat aan de andere kat en samen zaten ze de derde kat uit te dagen of hun territorium tegen haar te verdedigen. Die derde kat zat weer een paar meter verderop van ons vandaan. Je kunt je voorstellen dat ik even moest nadenken over hoe dit aan te pakken. Om de een of andere reden vertrouwt de eerste kat (Tijgertje) ons beide heel erg, want hij bleef gewoon zitten met de rug naar ons toe. Hij keek een keertje om, maar dat was het dan. Het was blijkbaar belangrijker om die derde kat te weerstaan of misschien voelde hij zich wel door ons gesterkt. In ieder geval hij week niet. De tweede kat (Mickie) is wat kleiner en vindt Reza toch wat eng. Ze kroop dan ook achter een polletje om uit het zicht te gaan, maar ja, ten eerste is ze spierwit en ten tweede had Reza haar toch al gezien. De derde kat ging er maar snel vandoor toen wij dichterbij kwamen. Afijn, wij moesten uiteindelijk tussen twee katten door. Het gekke was dat Reza totaal niet reageerde op Tijgertje. Voor Reza zat die het meest dichtbij, want die kat zat aan de linkerkant en Reza liep aan die kant. Ze wilde per se naar Mickie toe, waarvoor ze voor mij langs zou moeten en die ook wat verder weg was aan onze rechterkant. Toch vond ik de reactie van Reza heel goed. Het feit dat ze niet op Tijgertje reageerde, terwijl die heel dichtbij zat, verbaasde mij enorm. Misschien kwam dat wel omdat hij zo rustig bleef en gewoon bleef zitten. Mickie maakte zich klein, liep weg en probeerde zich te verstoppen. Het bewegen wakkerde wat in Reza aan, denk ik.
Toch gaat het de goede kant op. Als ze aangelijnd is loopt ze redelijk goed mee en zeker als je haar op een uitnodigende manier aanspoort doet ze dat. Ze kijkt wel, maar niet meer zoals in het begin, toen ze zo’n beetje bevroor en alleen nog maar kon staren. Je moest haar dan of meetrekken aan de riem of oppakken. Een keer heb ik haar echt een eindje moeten dragen, omdat er een kat onder een hoog-op-de-wielen-auto stond. Daar zou ze makkelijk onder kunnen kruipen en dus wilde ze niet meer weg… Maar dat is eigenlijk allemaal verleden tijd.