Archief voor augustus, 2008

Fietsen

woensdag, 27 augustus 2008

Gisteravond ben ik met Reza gaan fietsen naar het bos. Heel rustig begonnen met de fiets aan de hand, zodat Reza eerst even een plas kon doen. Zeg maar om de druk eraf te halen. Toen ze dat eenmaal gedaan had, ben ik opgestapt en in een langzaam tempo verder gefietst. Dat ging heel erg goed! Alsof ze het al gewend was. Ze keek een keer omhoog, nog hoger dan normaal (groot mens, grote fiets), en ging op commando ‘naast’ netjes aan de rechterkant naast de fiets lopen. Reza wilde wel graag op de stoep lopen, want zo hoort dat, dus soms was dat even een beetje onduidelijk. “Moet ik nu wel of niet de stoep op?”, leek ze zich af te vragen. Maar met een kleine aansporing kwam ze dan toch weer netjes naast me op de weg. In het bos zelf kreeg ze ook de kans om even een grote boodschap te doen en daarna konden we weer verder. Heel soms, als het pad wat afloopt, moest ik een beetje inhouden en Reza terug halen. Ze loopt graag wat sneller en hangt daarbij in de riem. Natuurlijk wilde ik dat (nog) niet, omdat het allemaal toch nieuw was. En niet te vergeten, de inspanning hoeft nou ook weer niet meteen heel groot te zijn.
Toen we eenmaal bij het grote veld aan de bosrand aangekomen waren, hebben we eerst eens rustig langs de kant op een dikke boomstam gezeten. Reza heeft toch al de neiging om meteen het hele veld af te speuren en ze hoeft het niet als haar jachtterrein of anderszins haar eigendom te beschouwen. Toen we er een tijdje waren haalde ik een tennisbal tevoorschijn. Reza had niet direct de aandacht ervoor maar na een paar keer de bal weg laten rollen wilde ze er toch wel achteraan. Dat was natuurlijk het sein om de bal hard weg te gooien, zodat Reza in volle vaart erachter aan kon rennen. Wat een prachtig gezicht is dat toch! Ik blijf die snelheid waarmee ze kan rennen verbazingwekkend vinden! Ze probeerde de bal in haar vaart van de grond te rapen, maar dat mislukte. Ze gaf dan een grauw, bijna alsof ze wilde zeggen “hé, mislukt!” en remde snel af om de bal alsnog te pakken. Toen het daarop weer niet lukte rende ze op volle vaart door in een grote boog en kwam weer bij me terug (helaas zonder bal, die kon ik zelf gaan halen). Binnenkort even de camera mee om daarvan een filmpje te maken, want het is echt heel mooi om te zien.
Toen we weer op huis aan gingen hebben we het tempo ook weer laag gehouden, zodat ze een beetje kon uitlopen. Wel op een drafje, maar zeker niet snel. Terwijl ze naast mijn fiets liep was er een keer of twee een kat te zien, maar gelukkig niet al te dichtbij. Reza probeerde wel om te draaien, maar wilde er niet direct op af waarbij ze mij omver zou kunnen trekken. Daar had ik overigens wel op gerekend dat dat zou kunnen gebeuren, maar ze deed nog niet eens een poging. En met een kleine aansporing is Reza dan ook weer bij de les.
Fietsen is ook iets wat we dus vaker kunnen doen; deze eerste keer over een wat langere afstand ging het in ieder geval geweldig.

Kattentraining

woensdag, 20 augustus 2008

Op de website van GINN staat sinds kort een artikel over kattentraining en het gebruik van een muilkorfje, zie onderstaande link. Ik denk dat wij daar nu toch ook maar aan moeten beginnen … Tijdens de vakantie van de buren hebben we op hun katten gepast. En als een kat dan te weinig aandacht krijgt, gaat hij of zij naar het surrogaat baajse toe. Ook als het eigen baasje alweer thuis is van vakantie en de kat niet het huis in kan. Dan vraag je als kat toch gewoon aan de buurman of hij je naar binnen wil laten. En dat gaat het beste door tegen het glas op de vensterbank aan de buitenkant voor zijn raam heen en weer te lopen en heel luid te miauwen. Ook Reza zag en hoorde dat natuurlijk en lag op de bank helemaal gefixeerd op de kat voor het raam. Toen Reza geroepen werd draaide ze wel even om en draaide daarna heel langzaam haar kop weer terug, haar ogen weer gefixeerd op de kat. Eigenlijk wel mooi om te zien, dat ze zo langzaam bewoog, maar we willen dat natuurlijk niet. Het is haar aangeleerd om zo zacht mogelijk te bewegen en zich stil te houden, voordat de prooi besprongen wordt, dat kan haast niet anders.
Een paar dagen later lag er een kat op de rand van de bijna twee meter hoge schutting en Reza stond eronder te wachten tot de kat in haar bek zou springen. In gedachte zag ik Reza al opspringen, maar ik denk dat ze de schutting toch te hoog vond. Reza was toen alleen in de tuin en ik realiseerde me dat we daar dus voorzichtig mee moeten zijn. Voor hetzelfde geld komt er een keer zo’n maf beest de tuin in, denkend dat het veilig is, terwijl Reza in een hoek ligt.
Gezien de verhaaltjes die er nu op Reza’s weblog staan over de katten in onze buurt, zullen we daar toch wat mee moeten. Ik zou het verschrikkelijk vinden als er een keer iets zou gebeuren.
Dat wordt dus trainen, trainen en nog eens trainen. We kunnen buiten de muilkorf omdoen, maar ik vrees dat Reza haar poten niet alleen voor het hardlopen kan gebruiken en zo’n kat aardig kan verwonden door met haar poot te krabben (dat deed onze vorige hond met muizen). We zullen zien …

http://www.greyhoundsinnood.com/archief%20update08/200808/index.php

Huiselijke gewoontes

zondag, 17 augustus 2008

Reza is nu ruim twee en een halve maand bij ons en heeft inmiddels onze gewoontes aardig door. Als we ’s avonds naar bed gaan krijgt ze een brokje net na de wandeling. Nog voordat ze de halsband af heeft, gaan haar ogen al op de plezier stand en wil ze heeeel graag naar de keuken. Ze gaat dan voor het keukenkastje zitten en wacht netjes totdat het brokje komt. Daarna gaat ze op de bank liggen en gaat slapen (eigenlijk wil ze nog wel naar boven, maar weet dat het niet mag). ’s Morgens als wij wakker worden weet Reza hoe ze de deur open moet krijgen (en doet dat ook alleen maar ’s morgens) en komt dan naar boven. Ze duikt op bed, bovenop ons en gaat nog lekker even verder uitslapen. Als Jesse dan naar beneden gaat, gaat Reza mee en horen wij haar door de kamer rennen, omdat ze weet dat ze dan weer een brokje krijgt. Ook het geluid van de kaasdoos kent ze inmiddels door en door. Zelfs als ze boven ligt en we pakken de kaasdoos uit de koelkast, komt ze naar beneden rennen en gaat netjes achter je zitten wachten, totdat ze een stukje kaas krijgt. Honden leren heel snel als je ze er eten bij geeft, maar Reza is ook daar een ster in: ze leert alles heel snel.
De bank is haar favoriete slaapplaats (beneden dan, ze ligt nog liever samen met ons op het grote bed) en als je op de bank gaat zitten, komt ze lekker bij je liggen. Het liefst op schoot natuurlijk om lekker gekroeld en geaaid te worden.

Voorkeuren

donderdag, 7 augustus 2008

We merken dat Reza een duidelijke voorkeur heeft voor vrouwen. Om te beginnen luistert ze beter naar Nathalie. Vaak moet ik haar meerdere keren een commando geven, terwijl Reza veel eerder gehoorzaamt bij Nathalie. Ook hebben we een paar keer gemerkt dat als ‘vreemde’ mannen aandacht aan haar besteden Reza zeer terughoudend reageert. Laatst kwam mijn broer met een paar vreemde geluiden achter mij aan naar binnen. Reza kwam van de bank af en begon een beetje angstig, zelfs te grommen. Dat hadden we haar nog nooit eerder horen doen. Ze snuffelde op een afstandje en kroop weer snel bij Nathalie terug op de bank. Dat was natuurlijk niet de bedoeling, want we gaan zulk gedrag niet stimuleren. Inmiddels was mijn broer op de grond gaan zitten, maar Reza vertrouwde het nog steeds niet. Ze wilde niet langs hem op lopen om bij mij te komen, omdat ik haar riep. Ze vond het helemaal niks. Uiteindelijk met een brokje erbij, ging het weer goed. Geen aandacht aan haar besteden is dan de beste remedie. Het ‘de-situatie-niet-vertrouwen-gedrag’ zag ik eerder ook al toen een man voor een afspraak bij ons thuis kwam. Om Reza te begroeten liet hij haar aan zijn hand snuffelen en bleef zelf staan. Hij heeft zelf een hond en was net op een ander adres geweest waar ook een hond aanwezig was, misschien had het daar mee te maken, maar Reza snuffelde aan z’n hand, terwijl ze naar hem op keek. De aanblik was voor mij reden om te denken dat ze het niet vertrouwde. Helemaal niet erg natuurlijk (zolang het in zo’n situatie hier bij blijft); een hond hoeft geen allemansvriend te zijn. Daarna is Reza op haar kussen gaan liggen en is op een afstand naar ons gaan liggen kijken en uiteindelijk in slaap gevallen.
Daarentegen is Reza voor mijn zwager helemaal niet bang en kruipt zelfs bij hem op schoot. Al meteen vanaf de eerste ontmoeting ging dat helemaal goed. Hij besteedt niet actief aandacht aan haar, vindt het niet fijn als een hond aan z’n handen likt of die natte neus erin drukt. Maar voor Reza was dat juist positief en daarom gaat het goed. Naar vreemde vrouwen heb ik haar altijd op een positieve manier zien reageren. Niet over-enthousiast, maar ook niet angstig. ‘Tuurlijk, over het algemeen genomen zijn vrouwen kleiner dan mannen en hebben zij een hogere stem, wat voor de meeste honden toch prettiger is. Maar ik denk dat er bij Reza ook wat achtergrond meespeelt. Ik heb zo’n vermoeden dat zijn door haar vorige eigenaar is geslagen. Als ze tijdens een hardloop spelletje dichtbij mij voorbij komt rennen en ik mijn hand naar haar uitsteek om haar een speels duwtje/tikje op haar rug te geven, slaakt ze meteen een gil en legt haar oren plat en onderdanig in de nek. Als ik haar dan bij me roep en enthousiast naar haar doe, is het allemaal goed. Maar dat ze zo reageert op mijn beweging, doet mij een en ander vermoeden. Iets om mee rekening te houden tijdens spelletjes.

Foto van vandaag (3)

zondag, 3 augustus 2008


Het litteken ziet er steeds beter uit. Reza heeft er geen last van en ook de lichte plekken worden steeds kleiner. Hopelijk groeit het haar weer aan en anders groeit het andere haar er wel overheen. Ik verwacht dat we het litteken altijd wel wat zullen blijven zien, maar dat is afwachten …