Archief voor juli, 2008

Poes in huis (!)

maandag, 28 juli 2008

De poes, waar ik in het bericht van 14 juli over had, is van mensen van een paar huizen verderop. Die mensen waren tot gisteravond laat op vakantie en hadden de poezen thuis gelaten onder verzorging van onze buren. Zoiets betekent natuurlijk dat de poezen minder aandacht krijgen en aangezien ze dat toch gewend zijn, daar juist naar op zoek gaan. Zo ook deze … We waren gisteravond boven om Jesse naar bed te brengen en Reza had geen zin om alleen beneden te blijven. Ze lag lekker op de koele vloer op een slaapkamer. Terwijl ik boven bij het raam stond te kijken, zag ik diezelfde poes weer door de tuin lopen in de richting van de deur. Na een paar seconden hoorde ik luid gemiauw, … maar dat kwam van binnenshuis! Ik twijfelde omdat ik de hordeur niet gehoord had. Toen ik echter naar beneden keek door het trappengat, stond de kat onderaan de trap, dus echt in huis! Reza bleef rustig liggen en had niets in de gaten. Ik ben toen naar beneden gegaan en heb de poes weer naar buiten gezet. Daar nam hij echter niet genoegen mee. Nog voordat ik weer naar boven ging stond meneer alweer bij de hordeur en probeerde eerst met z’n pootje de hordeur open te krijgen en duwde vervolgens met z’n hoofdje de deur open. Toen heb ik ‘m maar buiten de tuin gezet en de deur naar boven dicht gedaan.
Gelukkig hadden we Reza niet in de kamer beneden gelaten toen we Jesse naar boven brachten. Deze poes mist een paar verbindinkjes in de bovenkamer, zo lijkt het. Van de week kwamen we hem ook al tegen in de gangetje achter onze tuin en ook toen bleef meneer gewoon liggen. Die kat leert niet van deze ontmoetingen, want hij blijft het contact zoeken. Reza heeft inmiddels al een paar keer bewezen achter katten aan te willen. Hoe oplettend je ook bent, soms verschijnt er opeens heel dichtbij een kat in beeld en dan doet Reza toch echt een uitval.

De baas spelen, of toch niet …

donderdag, 24 juli 2008

Laatst schreef ik dat Reza graag tijdens het spel de baas speelt en dan de ander probeert te onderwerpen op een speelse manier. Zodra de ander dan gaat liggen is het ook meteen over, maar als hij of zij dan opstond ging Reza er net zo hard weer achteraan.
De laatste tijd komt Reza wat meer grotere honden tegen uit de buurt. Op een afstandje staan ze naar elkaar te kijken en te staren. Reza gaat met haar koppie wat naar beneden maar strak vooruit, als in een jachthouding. Dichterbij gekomen komt de ander dan ineens naar haar toe en daar schrikt Reza telkens weer geweldig van. Ze deinst achteruit , geeft een gilletje en wil het liefst keihard wegrennen. Ze zit uiteraard aangelijnd, dus dat gaat niet.
Als het contact wat langer duurt en ook de andere hond weer wat tot rust komt, gaat het allemaal wel goed. Reza probeert dan alsnog te gaan spelen, maar zodra de andere hond dan weer een wat agressieve benadering heeft, geeft Reza weer een gil en maakt een sprong aan de riem. Helaas gaat het spel niet altijd door, omdat de honden aangelijnd zijn.

En als de honden wel los zijn op de speelweide, dan heeft de ander vaak alleen maar aandacht voor het speeltje of balletje dat het baasje of bazinnetje heeft meegenomen. Reza snapt dat niet zo goed en wil per se met de hond samen spelen en blijft de ander uitdagen. Die ander vindt dat alleen maar vervelend en snauwt Reza dan af en komt soms zelfs achter haar aan. Arme ziel … Gelukkig is Reza de snelste uit de buurt, dus een achtervolging op Reza ingezet is van korte duur.

Foto van vandaag (2)

donderdag, 24 juli 2008


Zoals je kunt zien heeft Reza nog zeker wel een litteken, maar ziet het er verder goed uit. De korsten zijn nu weg en Reze heeft er eigenlijk erg weinig last van. Soms kriebelt het een beetje, maar dat is meestal maar van korte duur. Overigens: het rode schijnsel op de huid op de foto, is in werkelijkheid niet aanwezig. Zal de lichtval zijn.

Sinds afgelopen nacht zijn we weer begonnen met Reza beneden te laten slapen. Reza heeft sinds het ongeluk bij ons op de slaapkamer gelegen, om te zorgen dat ze niet al te veel aan de wond zou zitten. Dat heeft ze gelukkig nooit gedaan. Maar ze zorgde er wel voor dat we regelmatig wakker werden. Keertje opstaan en rondje langs het bed lopen, lekker de kop schudden, weer omdraaien en weer terug gaan liggen. Ze had er toch niet genoeg de ruimte. Ook als ze zich aan het likken was, werden we er wakker van, maar dat was eigenlijk ook de reden waarom ze boven lag. De afgelopen nacht ging erg goed. Vanmorgen lagen er wel wat kussentjes op de grond, die eigenlijk op de bank of in een stoeltje horen te liggen.

Toastje

donderdag, 24 juli 2008

Soms ruimt Reza ook op: er lag een stukje toast op tafel en dat hoort daar natuurlijk niet te liggen. Reza bracht het netjes naar de keuken om het daar af te geven, zodat het in het gft-bakje kon.

(ik denk eigenlijk dat ze iets anders in gedachte had, maar ze vergat het stukje toast op te eten toen ze het van tafel pakte en naar de keuken kwam ๐Ÿ˜‰ )

Duitse herder

donderdag, 17 juli 2008

Vandaag liepen we een lekkere, lange wandeling door het bos en kwamen uiteindelijk bij een van de velden aan de bosrand weer uit. Daar werd een donkere Duitse herder met een balletje vermaakt. Het balletje achterna gaan was geen punt, maar terug brengen had meneer geen zin meer in. Met een hoop gevraag, gesmeek en dreigen er vandoor te gaan door het bazinnetje wilde hij uiteindelijk wel komen. Toch bleef zij de bal voor haar hond weg gooien. Reza had het niet meer. Zodra ze de hond zag wilde ze erachter aan, begon hard te blaffen en te loeien en in de riem te hangen en te springen. Ze wilde zooooo graag … Na een tijdje heb ik Reza los gelaten toen de herder dichtbij was en ze ging er natuurlijk naar toe om te spelen. De herder vond het eigenlijk maar niks dat een andere hond aan zijn balletje dreigde te komen (dat deed Reza echt niet, ze wilde veel liever rennen met die herder, maar goed … ๐Ÿ˜‰ ) en waarschuwde een keer. Reza piepte even en ging er vandoor. Maar toch kwam ze telkens terug. Ze vindt het zo geweldig om met andere honden te rennen, dat een waarschuwing haar daar niet van zal weerhouden. Terwijl Reza een paar keer langs en voor de herder rende, werd ze iedere keer afgesnauwd en kwam de herder ook achter haar aan. Ze piepte iedere keer een beetje angstig en rende nog harder van de herder weg. Om vervolgens toch weer terug te komen en het nog een keertje te proberen. Uiteindelijk hebben we beide honden maar bij ons geroepen. Reza aan de lijn en de herder wachtend op het balletje …

Poes in de tuin

maandag, 14 juli 2008

Vandaag was Reza een tijdje alleen in de tuin en op een gegeven moment dook ze de border in en begon te blaffen. Natuurlijk mocht dat niet dus vanuit de keuken kwam een felle “Eui!”, waardoor Reza onderdanig uit de border sprong (dan volgt natuurlijk een beloning, middels het bij me roepen en verder geen aandacht schenken aan het feit dat ze in de border zat). Aan de andere kant van de heg zat een kat op ongeveer een halve meter afstand, heel erg rustig naar ons te kijken. Ze was absoluut niet onder de indruk van het feit dat Reza net in de border naar haar toe gesprongen was en tegen haar stond te blaffen. Alsof ze in de gaten had dat Reza toch niet bij haar kon komen. Daarna werd het nog gekker… Reza ging naar binnen achter de hordeur en die kat kwam nu dus de tuin in, stak het gras over en stapte heel bedaard, zonder op- of omkijken de zandbak in alwaar ze van plan was even een markering neer te zetten. Dat laatste heb ik toch maar voorkomen. Toen ik vanachter de hordeur een schreeuw gaf, rende ze naar de poort en kroop eronder door. Het leek erop alsof ze banger voor mij was, dan voor Reza, maar ik weet toch wel heel zeker dat het andersom zou moeten zijn. Reza stond ondertussen door de hordeur naar de kat te kijken, alsof ze te overrompeld was door het feit dat die kat zomaar door haar tuin liep. Geen blaf, geen neus tegen de hor, helemaal niets. Toen de kat de poort onderdoor was, draaide Reza zich om en ging de kamer in.

Foto van vandaag

maandag, 14 juli 2008

Vandaag weer een nieuwe foto gemaakt. De bloedkorstjes gaan los zitten en halen we eraf. De loszittende haren gaan daardoor ook mee. Helaas geeft dat een kale streep op Reza’s vacht maar dat groeit wel weer aan.

Het kussentje aan haar linker voorpoot waar de nagel vanaf gegaan is in de vakantie ziet er ook goed uit. Niet meer pijnlijk, zo goed als normale dikte met een korstje erop waar d’r nagel hoort te zitten.

Heilbachsee (5)

zaterdag, 12 juli 2008

Woensdag 9 juli

Vandaag met Reza naar Cochem geweest, een stadje aan de Moezel op ongeveer een half uur rijden. Reza heeft toch wat last van haar voorpootje. Het klauwtje lijkt wat opgezet en Reza likt er veel aan. Soms piept ze ook als je er aan komt, maar we merken wel dat Reza ook aardig kleinzielig kan doen. Als we in de buurt van de wond op haar flank komen, wordt Reza al wat nerveus. Ze heeft het toch liever niet. Het ziet er heel goed uit, is het nauwelijks meer dik en de temperatuur van de huid weer normaal. Ze vindt het heerlijk om vertroetelt te worden en
doet er alles aan om te zorgen dat ze die aandacht ook krijgt. Ze kruipt zelf op onze schoot of springt tegen je op zonder dat we daar om vragen. Als we vandaag thuiskomen is Reza erg moe. Ze eet haar brokken snel op, neemt een paar slokken water en springt dan op de bank om lekker een paar uur te gaan slapen. Je zou bijna zeggen: zoals het een goede windhond betaamt ๐Ÿ˜‰

Heilbachsee (4)

zaterdag, 12 juli 2008

Dinsdag 8 juli

Soms moet Reza alleen in het huisje blijven, want we zijn natuurlijk ook wel eens weg en kunnen niet altijd Reza meenemen. Reza vindt het niet leuk, maar ook geen probleem. De eerste keer dat we haar alleen lieten hadden we de gordijnen nog niet dicht gedaan en ook de trap niet gebarricadeerd. Dat ze met haar voorpoten op de vensterbank naar buiten heeft staan kijken konden we aan onze bedden boven zien (?!). Toen we thuiskwamen was Reza boven en durfde niet meer naar beneden. Het is namelijk een open wenteltrap, waar ze heel voorzichtig op naar boven is gelopen. Er zaten bruine vlekjes in de bedden, maar ze roken niet naar poep of iets dergelijks. Na lang zoeken waar dat nou weer vandaan moet zijn gekomen, zagen we bij de ramen beneden een soort stopverf in de hoeken, maar nog wel nat en donkerbruin. Daar had ze dus blijkbaar met haar nagels in gezeten en dat vervolgens boven op de bedden afgesmeerd. Heel fijn, want het gaat er zo niet meer uit. Centerparcs heeft vast een goed wasmiddel ๐Ÿ˜‰

Heilbachsee (3)

zaterdag, 12 juli 2008

Maandag 7 juli

Koeien

De koeien waar ze gisteren tijdens de wandeling nog angstvallig voor op een afstand bleef, stonden vandaag dichterbij en zodra Reza er eentje in de gaten kreeg rende ze naar voren. Ze blafte een keer en rende omhoog langs de wei. Ik liep dezelfde kant op en Reza rende weer terug naar de koe en begon op haar hoge hese toonhoogte te blaffen. Ze rende zo een paar keer heen en weer langs me en begon toen de koe echt lastig te vallen. Deze draaide zich om om weg te lopen, maar Reza bleef in de buurt. Ik riep haar en na een paar keer kwam ze uiteindelijk naar me toe. Gelukkig, ik had al visioenen van een trap van een koe. Ze wilde over de draad springen waar de wei mee afgeschermd wordt, maar dat lukt niet. Ze kwam er tegenaan en piepte een keer. Van de schrik, dacht ik. Ze wilde er niet meer overheen, dus stapte ik naar haar toe en Reza ging wat angstig op de grond liggen. Ik deed alsof er niks aan de hand was, tilde haar op en zette haar aan de andere kant op het pad weer neer. We liepen verder naar huis. Op het park, op de verharde weg had ik het idee dat Reza een klein beetje mank liep/ Ze zal wel last van een steentje of zo hebben gehad. Dat was eerder namelijk ook het geval. Pas bij de voordeur aangekomen staat ze niet helemaal op haar pootje. Ik keek even en zag toen pas dat Reza d’r duimnagel aan d’r linkervoorpoot mist. Ik geloof dat we haar hele halsband moeten volhangen met beschermengeltjes, eentje is blijkbaar niet genoeg. Gelukkig hadden we nog pijnstillers van de dierenarts bij ons. Reza hield het wondje schoon en het bloedde nauwelijks. Gisteren schreef ik nog dat er geen rare dingen konden gebeuren …


Toen we ’s nachts al een tijdje sliepen begon Reza plotseling te piepen. Daarna nog wat harder, alsof er heel wat wat aan de hand was. We schrokken er allebei behoorlijk van. Nathalie kalmeerde Reza en nu pas werd Reza echt wakker. Het lijkt erop dat ze gewoon een behoorlijk levendige droom heeft gehad. Ik heb een hond nog nooit zo zien dromen als Reza. Onze vorige hond bewoog ook wel eens in d’r slaap, maar lang niet zo erg als Reza. Ze lijkt echt de dingen in haar slaap te verwerken.